وبلاگ شخصی سیدمحمد روشنیان

تمامی اخبار فعالیت‌ها و آثار محمد روشنیان را از اینجا دنبال کنید

وبلاگ شخصی سیدمحمد روشنیان

تمامی اخبار فعالیت‌ها و آثار محمد روشنیان را از اینجا دنبال کنید

درباره محمد روشنیان
وبلاگ شخصی سیدمحمد روشنیان

این‌جانب محمد روشنیان (منزجر اول) متخصص نرم‌افزار، داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، منتقد، گرافیست، کارگردان، بازیگر، مدرس بازیگری، وبلاگ‌نویس و متخصص مالتی‌مدیا در این وبلاگ آثار و تولیدات خود را با شما به اشتراک می‌گذارم.
تمامی مطالب این وبلاگ (به‌جز بخش بازنشر) آثار تولیدی بنده و یا آثاری است که به نحوی در آن شرکت داشته‌ام.
بازنشر تمامی مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است.
کاربران بیان توجه داشته باشند که به جهت دنبال‌کردن این وبلاگ می‌توالنند از دکمه «پیگیری» موجود در منوی بالا استفاده نمایند.
عاشق هر آنچه مرموز است!

پربیننده ترین مطالب
آخرین نظرات

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «هیتلر» ثبت شده است

۱۲ فروردين ۹۶ ، ۰۸:۳۰

هیتلر هنوز زنده است!

فرقی نمی‌کند که نتیجه نهایی در مورد اسرار مرگ هیتلر چه باشد؛ درهرصورت هیتلر هنوز زنده است وقتی کرد و لر و مازنی و گیلک و آذری و ترکمن و ... در همین کشور خودمان بر سر نژادشان بحث می‌کنند و هرگونه توهین و تهمت‌های بی‌پایه‌و‌اساس را به نژادهای دیگر روا می‌دارند. هرگز نمی‌شود از نگاه تحقیرآمیز مردم به کولی‌ها راحت گذشت و به آن فکر نکرد. تازه تمام این نژادها به‌شدت به هم نزدیک هستند و وضعیت این‌گونه است وای به حال...
البته بحث فقط به نژاد برنمی‌گردد نگاه تحقیرآمیز به معتادها، کودکان کار و ... هم در این جامعه مشاهده می‌شود که البته می‌تواند دلیلش اعمالی باشد که از افراد خاصی از یک قشر سر زده است ولی نگاه کلی و متهم کردن یک قشر به‌طور کامل واقعاً کار درستی نیست.

به قول سروش لشکری ملقب به هیچکس که می‌گوید:
افغان، عرب، همه آدمن، یکی بده به نژاد نیست
افکار عوض باس(باید) بشن،  خیلی مونده
حرفام عوض نمیشن،  هرچی میخوای فحش بده،
تو مملکت اقوام اگه بد باشن با هم، میوفتیم صدسال عقب

۰۲ بهمن ۹۵ ، ۱۶:۵۴

دیکتاتور

ترامپ، اوباما، بوش، کارتر، کلینتون، قذافی، هیتلر، صدام چه فرقی می‌کند وقتی من هم یک دیکتاتورم که قلم را مجبور می‌کند هر مزخرفی را روی لاشه‌های مرده درختانی که روزی مقتدرانه ایستاده بودند و سایه بانی برای عشق‌بازی‌های نورس دو جوان گندم گون روسی بودند بالا بیاورد. چه تفاوتی میان ذرات ریز معلق در فضای اتاقم و کهکشان‌های عظیم درهم‌تنیده که با بی‌نظمی نظام‌مند خود در هم غلت می‌خورند وجود دارد. مکان برای ما معنا پیدا می‌کند و البته نوع نگاهمان و مکانیزم عجیب چشممان که به این اشیا و ادوات دورشان ایده می‌دهیم. چه فرقی می‌کند وقتی حسی نامیرا در من جریان دارد که حتی در شادترین لحظات زندگی‌ام که هیجان سلول‌های بدنم را به رقص درمی‌آورد عمیقاً غمگین هستم و لعنت بر نیکوتینی که در رگ‌هایم جریان دارد باور کن مدت‌هاست قلم التماس می‌کند روی.. اه بی‌خیال. کات!

لینک کوتاه: roshanian.ir/post/7

هدایت به بالای صفحه