وبلاگ شخصی محمد روشنیان

تمامی اخبار فعالیت‌ها و آثار محمد روشنیان را از اینجا دنبال کنید

وبلاگ شخصی محمد روشنیان

تمامی اخبار فعالیت‌ها و آثار محمد روشنیان را از اینجا دنبال کنید

درباره محمد روشنیان
وبلاگ شخصی محمد روشنیان

این‌جانب محمد روشنیان (منزجر اول) متخصص نرم‌افزار، داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، منتقد، گرافیست، کارگردان، بازیگر، مدرس بازیگری، وبلاگ‌نویس و متخصص مالتی‌مدیا در این وبلاگ آثار و تولیدات خود را با شما به اشتراک می‌گذارم.
تمامی مطالب این وبلاگ (به‌جز بخش بازنشر) آثار تولیدی بنده و یا آثاری است که به نحوی در آن شرکت داشته‌ام.
بازنشر تمامی مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است.
کاربران بیان توجه داشته باشند که به جهت دنبال‌کردن این وبلاگ می‌توالنند از دکمه «پیگیری» موجود در منوی بالا استفاده نمایند.
عاشق هر آنچه مرموز است!

پربیننده ترین مطالب
آخرین نظرات

۹ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «فیلم» ثبت شده است

علت غیبت این چند وقتم در بلاگ کار روی چند پروژه نرم‌افزاری و همچنین همکاری در پروژه فیلم داستانی بهترین موضوع انشای من به عنوان بازیگر و بازیگردان بود. این فیلم به تهیه‌کنندگی و نویسندگی علیرضا شهبازی و کارگردانی مهرداد یوسف‌نیا و به سفارش شبکه جام‌جم و طبرستان تهیه شده که در حال حاضر در مرحله ابتدایی تدوین قرار داره. بنده در این فیلم بازیگردان بودم و همچنین در نقش روحانی بازی کردم.

پ.ن 1: [رده سنی: کودک و نوجوان]
پ.ن 2: تصاویر بیشتر از پشت صحنه فیلم به‌زودی قرار می‌گیرد.

طرح جلد فیلم کوتاه ابد

۱۵ اسفند ۹۵ ، ۱۵:۰۱

فیلم کوتاه سرشت

تهیه کننده: مهرداد یوسف‌نیا

کارگردان: علی روشن

نویسنده: محمد روشنیان

بازیگر: علی روشن

تهیه شده در آموزشگاه آزاد سینمایی نگاه برتر

پاییز ۱۳۹۵

مشاهده و دریافت از سامانه آپارات

مشاهده در یوتیوب

مشاهده و دریافت از لینک مستقل

لینک کوتاه این پست: roshanian.ir/post/198

۰۳ اسفند ۹۵ ، ۲۳:۱۱

مسواک بزن!

مدت‌ها بود که می‌خواستم یک طوری به او بفهمانم که دهانش بو می‌دهد و باید مسواک بزند؛ حداقل برای یک دختر خیلی موضوع بدی است که دهانش به این میزان بو بدهد و کم‌وبیش هم مطمئن بودم این بوی بد هیچ دلیلی جز مسواک نزدن ندارد؛ ولی خب نمی‌دانستم چگونه این موضوع را بیان کنم با حفظ احترامش و اینکه دلگیر نشود؛ تا همین چند روز پیش که این دیالوگ میانمان اتفاق افتاد.

گفت: آقای روشنیان شما گفتید برای رسیدن به ایده نباید یه جا نشست و بهش فکر کرد و بیشترین ایده‌ها تو روزمرگی و حتی در حال راه‌رفتن، رانندگی، انجام کارای شخصی و ... به ذهن آدم میرسه؛ اما من تو این شرایط هم ایده‌ای به ذهنم خطور نمیکنه و انگار مغزم قفل شده!

۰۲ اسفند ۹۵ ، ۰۹:۲۶

فاجعه‌ای به نام رسوایی

بی‌تعارف باید گفت رسوایی یکی از بدترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران است. آن‌قدر بد که من حتی کنجکاو به پیگیری رسوایی ۲ نشوم. آن‌‌هایی که دغدغه دارند و بینش معنایی به هنر هفتم، می‌فهمند چه می‌گویم و چه فاجعه‌ای خلق شد. هیچ‌ عنصر از این فیلم به عنصر دیگرش نمی‌آید. شاید بسیاری از مواضع خالق اثر (در این فیلم) با تفکرات من همسو باشد اما این طرز بیان که سیاه‌نمایی را در پس پرده پنهان کرده است برای من بسیار عجیب است.

۰۱ اسفند ۹۵ ، ۰۰:۳۶

تصویری از فیلم کوتاه «ابد»

ابد

کارگردان: علی روشن
نویسنده و بازیگر: محمد روشنیان
تهیه‌کننده: مهرداد یوسف‌نیا
پاییز ۱۳۹۵
زمان پخش: اسفند ۱۳۹۵

اصلاً سینماها برای کنترل سن بیننده‌های فیلم‌های سینمایی اقدامی میکنن؟ یعنی مثلاً اگه یه فیلم به زیر ۱۶ ساله‌ها توصیه نمیشه با دریافت کارت‌ملی از ورود افراد زیر ۱۶ سال جلوگیری می‌کنن؟ من تابه‌حال ندیدم شما جایی دیدید اینطوری عمل شه؟ 

نکته: اگه قرار باشه فقط ذکر بشه و کنترلی صورت نگیره که بیشتر از جلوگیری جنبه تبلیغاتی داره!

۱۳ بهمن ۹۵ ، ۱۰:۵۵

مجموعه Face

نام مجموعه: Face

تاریخ انتشار: زمستان ۱۳۹۵

تعداد آثار: ۳

طراحی و تولید: محمد روشنیان

۱۱ بهمن ۹۵ ، ۱۵:۴۵

سانسور تک لایه

هرکسی که از ساختار آثار هنری اصیل و ماندگار اطلاع داشته باشد می‌داند ۹۰٪ این آثار به‌صورت چند‌لایه خلق‌شده‌اند. یعنی یک فیلم سینمایی ممکن است به‌طور موازی چندین مفهوم را منتقل کند، در لایه اول که نمای بصری است کارگردان تکنیک فیلم‌سازی را به رخ بکشد در لایه دوم مفهومی سیاسی را منتقل کند در لایه سوم طعنه‌ای به یک اتفاق تاریخی بزند در لایه چهارم با تکیه به سمبلیسم اسطوره‌ها را موردحمله قرار دهد و ... حال سؤال اینجاست بااین‌همه پیچیدگی در یک اثر هنری آیا با سانسور لایه اول و حذف چند صحنه مبتذل که همان نمای‌ بصری است آسیب چندانی به فیلم وارد می‌شود؟ وقتی یک کارگردان با تکیه‌بر مخاطب‌شناسی و روان‌شناسی حتی به ضمیر ناخودآگاه مخاطب حمله می‌کند آیا می‌شود با یک سانسور سطحی تغییری در تأثیر فیلم ایجاد کرد؟ مسلماً این‌گونه نیست. تا زمانی که آثار این‌چنینی تحلیل حرفه‌ای نشوند خطرش تا انتهای قضیه برای مخاطب پا‌برجا است. قدرت رسانه را دست‌کم نگیریم و هم‌چنین علم خود را نسبت به تحلیل، تفسیر و نقد هر اثر هنری بالا ببریم تا در تولیدات داخلی خودمان هم دچار مشکل نشویم، این را می‌گویم چون با دیدن فیلم «اعترافات ذهن خطرناک من» واقعاً دلم می‌خواست مخدر ال‌اس‌دی را تجربه کنم! این یعنی فاجعه! من بیشتر نگران کودکان و کارتون‌هایی که می‌بینند هستم. باکمی دقت روی این آثار نگرانی من قابل‌درک می‌شود.

هدایت به بالای صفحه