فرهنگ را جلوی چشمانمان عریان کرده و به آن تجاوز گروهی کردند، چه کردیم؟ جوک ساختیم و خندیدیم، سلفی گرفتیم و به هم نشان دادیم، استند‌آپ‌کمدی اجرا کردیم و معروف شدیم؛ اما ثانیه‌ای به غیرتمان برنخورد.
این سیاره شباهت عجیبی به زحل دارد، از دور زیبا است ولی وقتی واردش می‌شوی پر از گازهای سمی و کشنده، فضای مسمومی که کمتر کسی می‌تواند از آن جان سالم به در برد، فضایی که در آن انسانیت مسخره می‌شود، دغدغه‌ی فرهنگی ریا حساب‌ شده و همه به دنبال کندن از هم هستند. کثافت دارد از سر و روی این دنیا بالا می‌رود و به ما می‌گویند زیبا بنویسید، زیبا بخوانید و زیبا خلق کنید.
من همین هستم که می‌بینی. زبر، خشن و بی‌رحم زیرا مدارا با پفیوزهایی که فرهنگ را سلاخی کرده‌اند نه‌تنها مجاز نیست بلکه یک خیانت بزرگ است؛ هرچند خیانت هم کنشی غیرعادی در این زمانه نیست وقتی سگک کمربندها لرزان‌تر از ژله شده است. فلان هنرمندنمای سخیف، مثل پورن‌استارها مفتخر به شهرتی است که حاصل فساد است؛ پس باید قی کرد روی شبه‌هنری که بوی آمونیاک می‌دهد. این بی‌ریشه‌ها چهل سالشان که بشود هم هنوز بچه‌اند.
هیچ‌کسی هم نمی‌تواند از لندن برای ما فتوا صادر کند. خودفروخته‌ها به بریتانیای صغیر پناهنده شده و برای ما ژست آنتی‌سیستم می‌گیرند. نقش بازی نکنید، شما سربازان نظام سرمایه‌داری هستید و در این شکی نیست. هنر زیرزمینی نیاز به جاسوس ندارد.
کسانی از غیرواقعی بودن فضای مجازی و دنیای دیجیتال حرف می‌زنند که هویتشان متصل به همین فضای مجازی است و وقتی برق قطع شود دیگر وجود ندارند. یک بی‌سواد تاریخ‌مصرف گذشته از ته‌مانده‌ی یک‌مشت شبکه‌ی برون‌مرزی که سواد خواندن و نوشتنش نم گرفته است، لابه‌لای سیگنال‌های صدای آمریکا از نسل هیپ‌هاپ حرف می‌زند. جمع کنید این مسخره‌بازی را، وقتی دو خط هم نمی‌توانید بدون غلط املایی و نگارشی بنویسید با آبروی نویسندگان بازی نکنید. حداقل می‌توانید بگویید یک نویسنده‌ی آماتور هستید تا نوک قلم ما آثار بادکنکی شما را منفجر نکند. تکرار می‌کنم، هنر زیرزمینی نیاز به جاسوس ندارد. شما هم مزدوران هدف کثیفی به نام نظم نوین جهانی هستید. خیالتان جمع باشد حواسمان جمع است، بالاخره روزی فرا خواهد رسید که دستتان برای همه رو می‌شود. آن روز دور نیست، به‌زودی همه‌ی شما سنگ روی یخ خواهید شد.
متن و طرح: #محمدروشنیان