با عرض سلام و خسته نباشید خدمت جنایتکاران فرهنگی در رپ فارسی! همان‌هایی که با توهین و ناسزا از استعدادها پذیرایی می‌کنند. گناه کشتن یک تفکر سازنده، کمتر از به قتل رساندن یک انسان نیست! حتی شاید بیشتر از آن باشد! زیرا ممکن است آن تفکر سازنده، جان هزاران نفر را از مرگ نجات دهد!
جنگ اول به از صلح آخر! فکر می‌کنم بهتر است تعارف را کنار بگذارم و بروم سر اصل مطلب. جریان رپ فارسی برای بقای خود، نیاز به نیروی انسانی فعال و پویا دارد و این نیروی انسانی در ابتدای امر رپ‌کن‌هایی هستند که وظیفه‌ی اصلی هدایت این جریان به سمت‌وسوی درست آن را به عهده دارند.
دیروزود دارد ولی سوخت‌وسوز نه؛ بالاخره روزی فرا خواهد رسید که تمامی رپ‌کن‌های نسل یک، بازنشسته خواهند شد. پس جنایتکار فرهنگی نباشیم. استعدادها را تشویق و حمایت کنیم. اگر انتقادی هست مثل یک انسان باشعور و منطقی آن را بیان کنیم؛ زیرا اگر با توهین از استعدادها استقبال کنیم، رپ فارسی به‌زودی خواهد مرد! در خانه اگر کس است، یک حرف بس است.
متن و طرح: #محمدروشنیان