/قسمت دوم
تو وب فارسی آثار ادبی زیادی وجود داره که صرفاً برای انتشار در فضای مجازی تألیف شده. از این دسته آثار میشه به داستانک‌ها، رمان‌ها و اشعاری که تو شبکه‌های اجتماعی، وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌ها منتشر می‌شه اشاره کرد.
اگه یه نگاه اجمالی به آثاری که اشاره کردم داشته باشید متوجه می‌شید که تو اون‌ها از ظرفیت‌های موجود به‌صورت «تمام و کمال» استفاده نشده و همون ساختاری که در آثار «چاپی» وجود داره، در این آثار رعایت میشه؛ ولی ما دنبال چنین چیزی نیستیم. قراره ما به جریان جدیدی هویت بدیم که آثار رو به‌صورت اختصاصی برای «فضای مجازی» تولید ‌می‌کنه؛ تا جایی که اون اثر ادبی خارج از «دنیای دیجیتال» قابل‌ارائه نباشه!
تو فضای مجازی و دنیای دیجیتال ما با محدودیت‌هایی که در سیستم چاپی وجود داره مواجه نیستیم و قصد داریم از این «نبود محدودیت» تا جای ممکن استفاده کنیم. شاید بشه بخشی از این جریان رو تو این جمله خلاصه کرد «هنر دیجیتالی که بِیس و پایه‌ی اون ادبیات باشه» شاید بشه با این جمله هم تکمیل کرد این بخش از قضیه رو «استفاده از پتانسیل چندرسانه‌ای موجود برای ایجاد فضایی جذاب‌تر که اثر برای مخاطبِ کم حوصله‌ و پر‌مشغله‌ی امروزی جذابیت بصری و مفهومی بیشتری داشته باشه؛ مخصوصا وقتی خودش در خلق اثر شریک باشه!»
البته لازم می‌دونم به این نکته اشاره‌کنم که این جریان فقط در تلفیق هنر دیجیتال و ادبیات خلاصه نمیشه و مسلمه که در محتوا و فرمِ خودِ متنِ ادبی هم باید تغییراتی حاصل بشه تا یه اصل منسجم در خلق و ارائه‌ی اثر شکل بگیره. متأسفانه گاهی دیده میشه در بعضی آثار با استفاده‌ی غیراصولی از عناصری که هیچ ربطی به هم ندارن، در کنار هم، اثر یک‌چیز آبکی از آب در میآد! دقیقاً همین‌جاست که بحث هویت پیدا کردن جریان یه مورد حیاتی میشه.
رپ فارسی رو مثال می‌زنم تا راحت‌تر عمق قضیه رو درک کنید. به نظر من کمتر کسی می‌تونه ادعا کنه که می‌دونه جرقه‌ی اول رپ فارسی کجا زده شده؛ ولی تقریباً همه‌ی مخاطب‌های حرفه‌ای می‌تونن «هویت اصیل رپ فارسی» رو با کمی تفاوت دیدگاه بیان کنن؛ البته اختلاف‌نظر در مورد اشخاص و تاثیرشون ممکنه وجود داشته باشه ولی کسی نمی‌تونه وجود هویتی که رپ فارسی رو تا اینجا هدایت کرده منکر بشه. همین هویته که گفت‌آواز رو پس می‌زنه و اون رو معرف رپ فارسی نمی‌دونه. این مثال رو فقط زدم تا اهمیت هویت دادن به یه جریان هنری براتون روشن بشه. با‌این‌حساب باید دنبال راه‌هایی بود برای هویت دادن به این جریان جدید تو ادبیات فارسی.
متن و طرح: #محمدروشنیان